Jazzowe brzmienia na zakończenie XXXIV Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej

W środowy wieczór Zamek Tarnowskich gościł ostatni koncert XXXIV Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej, który zakończył się jazzowym akcentem. Program wydarzenia obejmował różnorodne opracowania muzyczne, w tym fragmenty z oratoriów takich jak „Quo vadis” i „Znalezienie Świętego Krzyża”, a także utwory organowe, wokalne oraz fortepianowe. Był to finał, który podkreślił bogactwo i różnorodność muzycznych inspiracji.

Feliks Nowowiejski w nowym świetle

Unikalne okoliczności doprowadziły do odświeżenia twórczości Feliksa Nowowiejskiego, jednego z najważniejszych polskich kompozytorów przełomu XIX i XX wieku. Przyczynkiem do tego była inicjatywa Filharmonii Opolskiej, która zaprosiła muzyków do udziału w cyklu „improKLASYKA”. Projekt ten miał na celu nadanie klasycznym dziełom nowego, jazzowego wyrazu, co otworzyło drzwi do reinterpretacji spuścizny Nowowiejskiego.

Grudniowy koncert premierowy w 2025 roku spotkał się z entuzjazmem opolskiej publiczności. To dowód na to, że muzyka Nowowiejskiego, choć osadzona w historii, wciąż potrafi poruszać współczesnych słuchaczy. Dzięki jazzowej interpretacji zyskała nowe życie i stała się impulsem do dalszego zgłębiania tej twórczości.

Dziedzictwo i wpływy w twórczości Nowowiejskiego

Feliks Nowowiejski, choć po wojnie mniej znany, ponownie zyskał na popularności dzięki obchodom Roku Feliksa Nowowiejskiego w 2016 roku ustanowionym przez Sejm RP. Jego muzyka, początkowo inspirowana niemieckimi romantykami jak Wagner czy Mahler, później nabrała progresywnego charakteru. Ta bogata estetyka stała się również inspiracją dla twórców muzyki filmowej w Hollywood, takich jak Max Steiner i Erich Wolfgang Korngold, co przyczyniło się do wzbogacenia języka jazzu o elementy klasyczne.

Jazzowa reinterpretacja klasyki

Adaptacja muzyki Nowowiejskiego na jazzowe tony jest hołdem dla tej tradycji i próbą spojrzenia na jego dzieła z nowej perspektywy. Projekt FELICE NOWO, nazwany od przydomka nadanego Nowowiejskiemu przez jego mentora Maxa Brucha, stanowi współczesną, jazzową redefinicję jego twórczości. Celem jest odnalezienie w tej muzyce radości płynącej z twórczej wolności i improwizacji.

Interakcja i improwizacja na scenie

Praca nad utworami Nowowiejskiego stworzyła nową jakość muzycznego porozumienia, gdzie klasyczna szlachetność spotyka się z jazzową nieprzewidywalnością. Trąbka prowadzi niemal mistyczny dialog z fortepianem i kontrabasem, oferując publiczności subtelne, nastrojowe doświadczenie. To eksperyment, w którym interakcja pomiędzy muzykami jest kluczowa, a klasyczna muzyka przekształca się w coś zupełnie nowego i fascynującego.

Podsumowując, projekt FELICE NOWO nie tylko przybliża współczesnym słuchaczom wielkość Feliksa Nowowiejskiego, ale także łączy dwa światy muzyki: klasykę i jazz, w sposób, który jest zarówno innowacyjny, jak i pełen szacunku dla oryginalnych kompozycji.

Źródło: facebook.com/TarnobrzeskiDomKultury